-
Twee jaar geleden is mijn vrouw overleden. Het was een heftig proces van rouw en verliesverwerking. Zij kreeg 5 jaar geleden baarmoederhals kanker. Er volgde een hele spannende tijd. Veel ziekenhuisbezoeken. Uiteindelijk was ze genezen verklaard. We waren allemaal opgelucht. De eerste jaren hadden we een leuk samenzijn. We dachten echt dat we een tweede kans kregen. We zijn anders gaan leven. Veel bewuster. Totdat ze twee jaar geleden plotseling erg moe werd. Ze ging steeds vroeger naar bed. Aanvankelijk dachten we dat het een griep was, maar de vermoeidheid ging niet weg. Haar eetlust nam af en ze werd mager. We zijn toen naar het ziekenhuis gegaan en uit de onderzoeken bleek dat ze longkanker had. Het ging toen allemaal erg snel. Ik zat juist in een nieuwe werkomgeving en moest verlof nemen. Het kwam op mijn werk allemaal niet uit en er was weinig begrip voor mijn situatie. De kinderen ( inmiddels 13 en 15 jaar) hadden het toen erg moeilijk. Na twee maanden van ziek zijn is mijn vrouw overleden. Ik stond er plots alleen voor met twee kinderen. Hoewel ik veel steun van buren, familie en vrienden heb gekregen zit ik toch met een heleboel dingen. Ik denk zelf dat ik het verlies nog niet goed verwerkt heb. Ik wil graag een afspraak maken om eens dingen voor mezelf op een rijtje te krijgen.
-
Ik vind het moeilijk om aan u uit te leggen want ik ben niet zo’n prater. Wij zijn nu 11 jaar samen en hebben twee kinderen, maar het voelt zo koud en stil. Mijn partner heeft een drukke baan en is ook niet zo’n prater. Hij praat niet graag over zijn gevoelens. Hij komt uit een gezin waar niet veel gecommuniceerd werd. In mijn familie wordt er ook niet veel gepraat over gevoelens, maar het voelde altijd wel warm aan. We zijn het dus beide niet gewend. In de begin jaren konden we nog wel af en toe wat gevoelens delen. En hoefde dat praten voor mij ook niet zo nodig. Echter nu we kinderen hebben vind ik het belangrijk dat we wel vaker met elkaar praten. Er hangt in huis vaak een enorme stilte. Soms voelt het alsof ik geen jas aan heb, zo koud doet het aan. We liggen samen in bed en raken elkaar niet aan. Die spanning is het moeilijkste. Ik ben vaak blij als hij de deur uit gaat, want dan zakt de spanning wat weg. Hij zal dat natuurlijk ook wel zo ervaren. Wij willen graag bij u in relatietherapie komen om te leren communiceren over onze gevoelens. We willen graag een afspraak met u maken.
-
Ik heb last van enorme stress. Ik heb een erg drukke baan en thuis is het ook hectisch. We hebben twee jonge kinderen van 2 en 4 jaar. Mijn partner werkt 5 dagen en ik werk 4 dagen. De laatste tijd loopt het niet meer lekker thuis en op het werk. Ik heb steeds vaker last van uitbarstingen naar mijn partner toe. Ook naar de kinderen toe kan ik vreselijk uitvallen. Hierdoor ontstaan er vervolgens weer ruzies met mijn partner en ik raak steeds meer in de stress. De situatie thuis is voor ons allemaal niet prettig meer.
Mijn werkgever gaf laatst ook aan dat ik niet meer goed functioneer. Ik kan me niet goed meer concentreren en ik ben het laatste jaar vaker ziek. Ik heb last van nek en schouderklachten en ook beginnen er rugklachten te ontstaan. De huisarts geeft aan dat ik eens met een psycholoog moet gaan praten om wat aan de stress te doen. Er moet nu iets gaan veranderen, want ik ben bang dat anders mijn arbeidscontract ook niet verlengd gaat worden. En straks kom ik nog in een burn-out of zoiets terecht. Ik wil leren omgaan met mijn stress en eens samen met u kijken hoe ik anders met bepaalde situaties om kan gaan. Ik wil heel graag op korte termijn een afspraak maken.