-
Ik ben nu 5 jaar gescheiden en ik maak me zorgen over mijn ex-partner en de kinderen. Mijn ex-partner heeft sinds een jaar een nieuwe vriendin en ik merk dat als de kinderen terugkomen ze stil en teruggetrokken zijn. Als ik dan vraag hoe het bij papa was dan zeggen ze weinig en als ik doorvraag lopen ze weg. De kinderen zijn 6 en 10 jaar oud. De kinderen kunnen bij mij vrij uit vertellen. Ze hebben hier geen negatieve ervaringen mee. Voordat mijn ex-partner een nieuwe vriendin had vertelde de kinderen altijd enthousiast wat ze samen met papa hadden gedaan. Ik heb nu het idee dat als de kinderen daar zijn ze aan hun lot worden overgelaten. Mijn oudste zoontje zei een keer dat de vriendin van mijn ex-partner rare dingen zegt. Ik durf niet verder aan de kinderen door te vragen en durf hier niet goed met mijn ex-partner over te praten omdat ik bang ben dat ik onze omgang verstoor en we straks weer problemen krijgen. Maar ik lig er ook over wakker, want ik weet nu niet wat er precies aan de hand is. Kunt u mij eens wat advies of raad geven hoe ik dit het beste kan aanpakken? Ik wil graag een afspraak maken.
-
Mijn partner en ik zijn nu 8 jaar samen. Mijn man heeft twee kinderen uit een vorig huwelijk. En wij hebben ondertussen zelf ook een zoontje van 4 jaar. De kinderen komen om de week een weekend naar ons toe. Die weekenden vallen mij steeds zwaarder. Zijn kinderen zijn 12 en 14 jaar. Zodra ze binnen komen voel ik de spanning en ergernis in mij opkomen. Ze rennen direct naar hun vader en begroeten mij nauwelijks. Mijn man is erg gek op zijn kinderen en lijdt naar mijn idee aan een zwaar schuldgevoel. Hierdoor vindt hij alles maar goed. In die weekenden cijferen ik en mijn zoontje ons weg. Mijn man heeft alleen maar oog voor zijn kinderen. En zodra zij weg zijn, heeft hij weer de aandacht voor mij en ons zoontje. Ik heb gemerkt dat ik steeds korter af wordt. Zijn zoon van 14 jaar zei een keer: wat een boze stiefmoeder ben jij. Dit raakte me enorm, ben ik een boze stiefmoeder of een leuke stiefmoeder? En tegelijk dacht ik: het is ook waar! Ik ben geen leuke stiefmoeder. Ik vind het ook niet leuk hoe het nu bij ons gaat. Praten met mijn partner lukt niet. Hij vindt dat ik het overdrijf. Ik ben teneinde raad. Het gaat echt tussen ons in staan. En ik wil gewoon een leuke stiefmoeder zijn en het gezellig hebben. Kunt u mij advies geven? Graag wil ik eens met u praten.
-
Ik ben een vrouw van 31 jaar en heb mijn leven lang al problemen met onzekerheid en angst. Ik durf niet goed voor mezelf op te komen. Ik kan moeilijk nee tegen mensen zeggen. Ik durf mijn grenzen niet duidelijk aan te geven en ga zo maar door. Ik ben onzeker over mijn werk, studie, relatie, over kleding kopen en de laatste jaren ook steeds meer over mijn uiterlijk. Ja, nu ik het hardop zeg, twijfel ik eigenlijk over van alles. Ik durf niet goed beslissingen te nemen en hierdoor stel ik veel uit. In mijn relatie krijg ik hierdoor ook problemen. Mijn partner zegt dat hij klaar is met mijn gedrag. Hij vindt dat ik nu eindelijk eens hulp moet gaan zoeken. Ik ben het met hem eens. Ik wil van die onzekerheid en angst afkomen. Ik heb al veel gelezen en ben ook bij de huisarts geweest. Ik heb een aantal gesprekken met de praktijk ondersteunster gehad maar daar kwam ik niet veel verder mee. Ik heb uw website gelezen en herken veel dingen die u benoemt. We willen kinderen nemen en ik vind dat ik voordat ik moeder word nu eindelijk eens van die onzekerheid en angst af moet. Graag wil ik een afspraak met u maken.