-
De laatste jaren gaat het steeds minder goed met mij. Ik zit niet lekker in mijn vel. Ik heb in het verleden veel meegemaakt en dacht dat ik het allemaal wel een plekje had gegeven. Mijn moeder is tien jaar geleden op jonge leeftijd overleden. Ik was 17 jaar oud. Sindsdien is mijn leven er heel anders uit gaan zien. Ik moest al heel jong zelfstandig zijn en zorgen voor mijn jongere zusje van 13 jaar. Ik woon nu samen met mijn vriend en ook mijn relatie loopt niet zo lekker meer. We hebben vaak ruzies en irritaties. Mijn vriend vind me de laatste tijd erg somber en negatief. Ook op mijn werk heb ik het niet meer naar mijn zin. Ik heb zelfs ruzie gekregen met mijn zusje. Ik heb soms zulke sombere dagen en dan kom ik het liefst mijn bed niet uit. Ook merk ik dat ik de laatste tijd emotioneler word. Mijn omgeving roept al langer dat ik eens met iemand moet gaan praten, maar dat vind ik erg lastig. Ik praat niet graag over mijn gevoelens. Voor mijn omgeving is mijn gedrag natuurlijk ook niet leuk. Ik begrijp mezelf af en toe niet meer. Graag wil ik eens met een professioneel hulpverlener hierover praten. Ik hoop dat u mij kunt helpen.
-
De laatste jaren zijn mijn vrouw en ik behoorlijk uit elkaar gegroeid. We doen steeds minder samen en seks hebben we bijna niet meer. Er is telkens wel weer een reden waarom we geen gezellig avondje samen kunnen hebben. De ene keer is ze moe, de andere keer is een van de kinderen ziek, of ze is nog te druk met het werk. Als ik haar aanraak draait ze weg. Ook heb geprobeerd om er met haar over te praten, en gevraagd of ze nog seksuele gevoelens heeft. Ze zegt dat ze alleen seks kan hebben als ze volledig ontspannen is. Maar in ons gezin is er altijd drukte en weinig momenten dat alle kinderen niet thuis zijn. Ik heb zelfs een keer een vrije dag genomen, maar toen gaf ze aan dat ze in haar hoofd te druk was met haar werk. Ik begin te twijfelen of ze wel seks met mij wil hebben. Kan het zijn dat ze op mij is uit gekeken? Ik word er moedeloos van. Als ik er weer over begin, zegt ze dat ik niet meer van haar hou en we dan beter met de relatie kunnen stoppen. Dat is echt niet zo. Het gaat mij niet alleen om de seks. Hoe kunnen we hieruit komen, want ik wil haar niet kwijt.
-
Mijn partner en ik zijn nu 8 jaar samen. Mijn man heeft twee kinderen uit een vorig huwelijk. En wij hebben ondertussen zelf ook een zoontje van 4 jaar. De kinderen komen om de week een weekend naar ons toe. Die weekenden vallen mij steeds zwaarder. Zijn kinderen zijn 12 en 14 jaar. Zodra ze binnen komen voel ik de spanning en ergernis in mij opkomen. Ze rennen direct naar hun vader en begroeten mij nauwelijks. Mijn man is erg gek op zijn kinderen en lijdt naar mijn idee aan een zwaar schuldgevoel. Hierdoor vindt hij alles maar goed. In die weekenden cijferen ik en mijn zoontje ons weg. Mijn man heeft alleen maar oog voor zijn kinderen. En zodra zij weg zijn, heeft hij weer de aandacht voor mij en ons zoontje. Ik heb gemerkt dat ik steeds korter af wordt. Zijn zoon van 14 jaar zei een keer: wat een boze stiefmoeder ben jij. Dit raakte me enorm, ben ik een boze stiefmoeder of een leuke stiefmoeder? En tegelijk dacht ik: het is ook waar! Ik ben geen leuke stiefmoeder. Ik vind het ook niet leuk hoe het nu bij ons gaat. Praten met mijn partner lukt niet. Hij vindt dat ik het overdrijf. Ik ben teneinde raad. Het gaat echt tussen ons in staan. En ik wil gewoon een leuke stiefmoeder zijn en het gezellig hebben. Kunt u mij advies geven? Graag wil ik eens met u praten.